Nieczynny tartak Richarda Andersa

Nieczynny tartak Richarda Andersa

Zakład został uruchomiony pod koniec XIXw. Jego właściwa historia zaczyna się na początku XXw. od  przejęcia firmy E. Lehmanna przez Richarda Andersa. Tartak Richarda Andersa zaliczał się do najnowocześniejszych w Niemczech  – jak na ówczesne realia był mocno zmechanizowany – wyposażony był w traki pionowe napędzane maszyną parową. Zaopatrujący go surowiec drzewny spławiany był wprost z systemu kanałów i jezior mazurskich. Na terenie tartaku znajdował się port drzewny, basen rozdzielczy i kanał transportu. Dodatkowo na terenie tartaku funkcjonowała kolejka, wagoniki ciągnięte były przez konie.

Rozbudowa i modernizacja tartaku miała miejsce w 1901r., a wspomniana wcześniej maszyna parowa – czyli lokomobila – była produkcji szwedzkiej. Rozbudowa zakładu trwała do lat 30 XX w. W sąsiedztwie tartaku Richard Anders wybudował dla swoich pracowników osiedle robotnicze, sam mieszkał w okolicznej willi. Właściciel nazywany był “wschodniopruskim królem drewna”. W 1882 roku uruchomił punkt handlu drewnem w dzisiejszym Spychowie. Posiadał liczne zakłady jak np. młyny i wyłuszczarnie nasion. Jego firma miała przedstawicielstwa w Berlinie i Duisburgu. Jako pierwszy w Niemczech otworzył fabrykę płyt wiórowych.

PRL

Tartak funkcjonował do końca II wojny światowej. Po wojnie został znacjonalizowany i odbudowany. Ponowne uruchomienie miało miejsce w 1952r. Przestarzałe maszyny zdemontowano w latach 70 XX w., po modernizacji zakład był najnowocześniejszym tego typu w województwie i jednym z największych w kraju. Część produkcji eksportowano do krajów zachodnich. To kolejny zakład, który nie przetrwał transformacji ustrojowej i podzielił losy swego „sąsiada” ZPPiW. W 1999r. Tartak Richarda Andersa został sprywatyzowany, następnie 250 pracowników straciło zatrudnienie. Obecnie zakład pozostaje nieczynny, a zabytkowe budynki ulegają dewastacji.

Tartak Richarda Andersa składa się z wielu budynków, są to: hala traków, warsztat, kotłownia i stolarnia, kuźnia, stajnia, wieża ciśnień i wozownia, magazyny oraz budynek administracyjny. Bardzo ciekawym obiektem pod względem architektonicznym jest hala traków i wieża wodna. Przez kilka lat w tunelowej suszarni stał zaparkowany czerwony Pontiac, w tej chwili nie ma po nim śladu. Wejście na teren przez niezamkniętą bramę jest bezproblemowe. Na miejscu nie ma żadnej ochrony. W jednym budynku widać ślady obecności bezdomnych.

Tartak Richarda Andersa – URBEX 2016

Text: Pavko

Foto: J., EJKSZ

Tartak Richarda Andersa – URBEX GALERIA:

Dodaj komentarz

avatar